ข้ามไปยังเนื้อหาหลัก
เรียนภาษาเวียดนาม

วรรณยุกต์ภาษาเวียดนาม: ฟังความแตกต่างและคงเครื่องหมายไว้

วรรณยุกต์เป็นส่วนหนึ่งของคำ ฝึกพร้อมสระและความหมาย ไม่ใช่แค่ทำนองเสียงที่แยกออกมา

รู้จักหมวดวรรณยุกต์ทั้งหกในภาษาเขียน

วรรณยุกต์หกหมวดในการสะกด ได้แก่ ngang (ไม่มีเครื่องหมาย), huyền (ไม้เอก), sắc (ไม้โท), hỏi (เครื่องหมายตะขอ), ngã (เครื่องหมายคล้ายตัวหนอน) และ nặng (จุดใต้ตัวอักษร) ตัวอย่างที่พบบ่อยคือ ma, mà, má, mả, mã, mạ รูปสะกดเหล่านี้แสดงหมวดวรรณยุกต์ แต่ความหมายและการใช้ในชีวิตประจำวันต่างกัน อย่าคิดว่าเปลี่ยนเครื่องหมายแล้วจะได้คำที่ใช้จริงเสมอ

ฟังมากกว่าระดับเสียงสูงต่ำ

คำอธิบายการสอนจำนวนมากในภาคเหนือแยกวรรณยุกต์ได้หกเสียง การเคลื่อนระดับเสียงสำคัญ แต่คุณภาพเสียงและความยาวก็อาจสำคัญด้วย ลูกศรเป็นเพียงตัวช่วยจำคร่าว ๆ ไม่ใช่คำอธิบายการออกเสียงทั้งหมด เสียงวรรณยุกต์ยังสัมพันธ์กับตัวสะกดด้วย เรียนจากเสียงบันทึกที่ระบุสำเนียงและเทียบคำทั้งคำ

คาดว่าจะพบความต่างตามภูมิภาค

สำเนียงภาคใต้หลายแบบออกเสียง hỏi กับ ngã รวมเป็นเสียงเดียวกัน แต่การสะกดยังคงต่างกัน ส่วนสำเนียงภาคกลางมีรูปแบบและความต่างเฉพาะถิ่นของตนเอง นี่คือระบบการออกเสียงของแต่ละภูมิภาค ไม่ใช่การออกเสียงผิดจากสำเนียงที่ถูกต้องเพียงแบบเดียว คงเครื่องหมายในภาษาเขียนและเรียนรู้ว่าสำเนียงที่เลือกออกเสียงอย่างไร

ฝึกเทียบเสียงแบบสั้น ๆ

เลือกคำคุ้นเคยสองคำ ฟังโดยไม่ดู ระบุคำ แล้วเปิดดูการสะกด จากนั้นสลับลำดับแล้วทำซ้ำ ใช้แต่ละคำในวลีสั้น ๆ หากยังฟังความต่างไม่ชัด ให้ฝึกช้าลงแทนการตัดเครื่องหมายออก เมื่อจำตัวอย่างได้สม่ำเสมอแล้วจึงไปฝึกฟังในประโยค

ลองดูตัวอย่าง

ba
สาม ไม่มีเครื่องหมายวรรณยุกต์
bà
คุณย่า ใช้วรรณยุกต์ huyền

ตัวอย่างนี้ยังไม่มีเสียงบันทึก

má
แม่ในภาคใต้ ใช้วรรณยุกต์ sắc

ตัวอย่างนี้ยังไม่มีเสียงบันทึก

ตรวจสิ่งที่เรียน

ลองทำแบบฝึกหัดที่นี่ได้โดยไม่ต้องมีบัญชี เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้าในหลักสูตร

1. เกิดอะไรขึ้นกับ hỏi และ ngã ในสำเนียงภาคใต้หลายแบบ?